network
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
آشنایی با IPv6
آدرس IP شناسه ای یکتا برای مشخص شدن یک device در یک شبکه می باشد. یکتا بودن آدرس IP بدین معناست که آدرس IP یک device داخل شبکه ای که در آن قرار دارد فقط به آن سیستم اختصاص دارد . تا زمانی که یک device آدرس IP نداشته باشد نمی تواند با device های دیگر ارتباط برقرار کند .
آدرس های IP به دو دسته تقسیم می شوند . دسته ی اول IPv4 می باشد که اکثر ما با آن برخورد داشته ایم و تا حدودی با آن آشنا هستیم. آدرس IP ورژن 4 یک آدرس 32 بیتی است که به صورت 4 عدد در مبنای ده که با نقطه از هم جدا شده اند، نمایش داده می شود (مانند : 192.168.1.1 ). این ورژن از IP به تعداد 2 به توان 32 آدرس را ارائه می کند. در حال حاضر بیش از 90 درصد آدرس ها در جهان ، IPv4 می باشد.
از آنجایی که استفاده از پروتکل TCP/IP در سال های اخیر بیش از حد انتظار بوده، در آدرس دهی IPv4 ، محدود هستیم و آدرس های IPv4 رو به اتمام است. این یکی از دلایلی است که TCP/IP یک ورژن جدید از آدرس های IP را طراحی کرد که با نام IPv6 شناخته می شود.
بعضی از مزیت هایی که IPv6 دارد :
- هزینه ی کمتر پردازشی : packet های IPv6 باز طراحی شده اند تا header های ساده تری را تولید و استفاده کنند که این موضوع فرایند پردازش packet ها توسط سیستم های فرستنده و گیرنده را بهبود می دهد.
- آدرس های IP بیشتر : IPv6 از ساختار آدرس دهی 128 بیتی استفاده می کند در حالی که IPv4 از ساختار آدرس دهی 32 بیتی استفاده می کند . این تعداد آدرس IP این اطمینان را می دهد که حتی بیشتر از آدرس های مورد نیاز در سال های آینده ، آدرس موجود است.
- Multicasting : در IPv6 از Multicasting به عنوان روش اصلی برقرار کردن ارتباط استفاده می شود. IPv6 بر خلاف IPv4 روش broadcast را ارائه نمی دهد. روش broadcast از پهنای باند شبکه به صورت غیر بهینه و نامناسب استفاده می کند.
- IPSec: پروتکل Inteet Protocol Security)IPSec) در درون IPv4 وجود نداشت اما IPv4 از آن پشتیبانی می کرد در حالی که IPv6 این پروتکل را به صورت built in در درون خود دارد و می تواند تمامی ارتباطات را رمز گذاری (encrypt) کند.
آدرس دهی در IPv6
در IPv6 تغییرات عمده ای نسبت به IPv4 وجود دارد. IPv4 از ساختار آدرس دهی 32 بیتی استفاده می کند در حالی که IPv6 از ساختار آدرس دهی 128 بیتی استفاده می کند. این تغییر می تواند 2 به توان 128 آدرس یکتا را ارائه دهد . این میزان آدرس IP، پیشرفت بسیار زیادی را نسبت به تعداد آدرس IP که IPv4 ارائه می کند(2 به توان 32) دارد.
آدرس IPv6 دیگر از 4 بخش 8 بیتی استفاده نمی کند. آدرس IPv6 به 8 قسمت 16 بیتی که هر قسمت ارقامی در مبنای 16 هستند و با (:) از هم جدا می شوند تقسیم میشود. مانند:
65b3:b834:45a3:0000:0000:762e:0270:5224
در مورد آدرس های IPv6 یک سری نکته هایی وجود دارد که باید آنها را بدانید:
- این آدرس ها نسبت به بزگی حروف حساس نیستند
- صفر های سمت چپ هر بخش را میتوان حذف کرد
- بخش هایی که پشت سر هم صفر هستند را میتوان به صورت (::) خلاصه نویسی کرد (روی هر آدرس فقط یک بار می توان این کار را کرد)
مثال: آدرس loopback در IPv6 به صورت زیر است :
0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0001
از آنجایی که می توان صفرهای سمت چپ هر بخش را حذف کرد آدرس را بازنویسی می کنیم :
0:0:0:0:0:0:0:1
بعد از حذف کردن صفرهای سمت چپ ، می توانیم صفرهای پشت سر هم را نیز خلاصه نویسی کنیم :
1::
همانطور که اشاره کردیم ، فقط یک بار می توانیم صفرهای پشت سر هم را خلاصه نویسی کنیم ، علت این موضوع این است که اگر چند بار این خلاصه نویسی را روی بخش های مختلف آدرس انجام دهیم ، آدرس اصلی بعد از خلاصه نویسی مشخص نخواهد بود . به مثال زیر توجه کنید:
0000:0000:45a3:0000:0000:0000:0270:5224
در این مثال دو سری صفر های پشت سر هم وجود دارد . اگر هر دو را خلاصه نویسی کنیم به صورت زیر می شود :
45a3::270:5224::
در این حالت مشخص نیست که هر سری چه تعداد صفر پشت سر هم داشته ایم ، پس بهتر است که آن سری که تعداد صفر های بیشتری پشت سر هم دارد را خلاصه نویسی کنید.
0:0:45a3::270:5224
ساختار آدرس دهی در IPv6 به کلی تغییر کرده است ، به طوری که 3 نوع آدرس وجود دارد :
- Unicast: آدرس Unicast برای ارتباطات یک به یک استفاده می شود.
- Multicast: آدرس Multicast برای ارسال data به سیستم های مختلف در یک لحظه استفاده می شود. آدرس های Multicast با پیشوند FF01 شروع می شوند. برای مثال FF01::1 برای ارسال اطلاعات به تمام node ها در شبکه استفاده می شود ، در حالی که FF01::2 برای ارسال اطلاعات به تمام روترهای داخل شبکه استفاده می شود.
- Anycast: آدرس Anycast برای گروهی از سیستم ها که سرویسی را ارائه می کنند استفاده می شود.
توجه کنید که آدرس broadcast در IPv6 وجود ندارد.
آدرس های Unicast خود به سه دسته تقسیم می شود :
- Global unicast: آدرس های Global unicast ، آدرس های public در IPv6 میباشد و قابلیت مسیریابی در اینترنت دارد. این آدرس ها معادل آدرس های public در IPv4 می باشد.
- Site-local unicast: آدرس های Site-local unicast ، آدرس های private هستند و مشابه آدرس های private در IPv4 می باشند و فقط برای ارتباطات داخل شبکه ای استفاده می شوند. این آدرس ها همیشه با پیشوند FEC0 شروع می شوند.
- Link-local unicast: آدرس های Link-local unicast مشابه APIPA در IPv4 هستند و فقط می توانند برای ارتباط با سیستمی که به آن متصل هستند ، استفاده شوند. این آدرس ها با پیشوند FE80 شروع می شود.
نکته دیگری که باید به آن اشاره کنیم ، IPv6 ازClassless Inter-Domain Routing (CIDR) که در سال های اخیر متداول شده اند( برای تغییر بخش net ID روی IPv4 )،استفاده می کند.برای مثال آدرس 2001:0db8:a385::1/48 بدین معناست که 48 بیت اول آدرس تشکیل دهنده ی net ID است.
IPv6 به 3 بخش تقسیم می شود:
- Network ID: معمولا 48 بیت اول آدرس تشکیل دهنده ی net ID آن می باشد. در آدرس های global address ، net ID توسط ISP به سازمان شما اختصاص داده می شود.
- Subnet ID: این بخش از 16 بیت تشکیل شده و با استفاده از آنها می توانید شبکه ی IPv6 خود را به subnet های مختلف تقسیم کنید. برای مثال شبکه ای با net ID 2001:ab34:cd56 /48 می تواند به دو زیرشبکه 2001:ab34:cd56:0001/64 و 2001:ab34:cd56:0002/64 تقسیم شود.
- (Unique Identifier(EUI-64: نیمه ی دوم آدرس (64 بیت آخر) را unique identifier می نامند، این بخش مشابه host ID در IPv4 است (یک سیستم را در شبکه مشخص می کند). این بخش تشکیل می شود از مک آدرس آن سیستم (48 بیت)که به دو قسمت تقسیم شده و عبارت FFFE که میان آن دو قسمت قرار می گیرد.
Auto configuration
یکی از مزیت های IPv6 قابلیت auto configuration است ، که در آن سیستم یک آدرس IPv6 برای خود انتخاب می کند ، سپس با ارسال پیام neighbor solicitation به آن آدرس بررسی میکند که این آدرس در شبکه برای سیستم دیگری استفاده نشده باشد. اگر این آدرس توسط سیستم دیگری استفاده شده باشد ، به پیام جواب می دهد و سیستمی که قصد انتخاب آدرس را داشت متوجه می شود که از آن آدرس نمی تواند استفاده کند. قابل ذکر است احتمال اینکه یک آدرس به دو سیستم اختصاص داده شود خیلی کم است چون مک آدرس سیستم ها در آدرس دهی auto configuration استفاده می شود (مک آدرس یک آدرس یکتا است).
با توجه به تکنولوژی های پیش روی دنیای اطلاعات به ویژه IOT یا اینترنت اشیاء که به واسطه آن میتوان تعداد زیادی از اشیاء که در طول روز با آن ها سر و کار داریم (مانند سیستم های گرمایشی و سرمایشی، لوازم خانگی، ملزومات اداری و …)، که به صورت هوشمند کنترل می شوند را با یکدیگر در بستر اینترنت ارتباط خواهند داشت. این امر بدین معناست که به میلیاردها آدرس IP نیاز خواهیم داشت و ملزم به استفاده از IPv6 می باشیم .
برچسب: آشنایی با IPv6,ساختار ipv6,ادرس دهی ipv6,تفاوت بین ipv4 و ipv6, نویسنده: عباس اشرفی تاريخ: دوشنبه 25 تير 1397 ساعت: 14:20
ما بسیار خوشحالیم که در این مقاله ، ویژگی های جدید امنیتی در vSphere 6.7 را به شما معرفی خواهیم کرد. اهداف امنیتی در ورژن 6.7 به دو جزء تقسیم میشوند . معرفی ویژگی های جدید امینتی با قابلیت راحتی در استفاده و برآورده شدن نیازهای مشتریان و تیم های امنیت آی تی .
پشتیبانی از TMP 2.0 در ESXi
همانطور که همه شما میدانید ، (TPM (Trusted Platform Module یک دیوایس بر روی لب تاپ ، دسکتاپ یا سرور میباشد و برای نگه داری اطلاعات رمزگذاری شده مثل (keys, credentials, hash values) استفاده میشود . TPM 1.2 برای چندین سال در ESXi موجود بود اما عمدتا توسط پارتنر ها مورد استفاده قرار می گرفت. TPM 2.0 با 1.2 سازگار نیست و نیاز به توسعه تمام درایور های دستگاه و API جدید دارد. ESXi از TPM 2.0 بر اساس تلاش های ما بر روی 6.5 با Secure Boot ، استفاده میکند. به طور خلاصه ما تایید میکنیم که سیستم با Secure Boot فعال ، بوت شده است و ارزیابی را انجام میدهیم و در TPM ذخیره میکنیم . vCenter این ارزیابی ها را میخواند و با مقادیری که توسط خود ESXi گزارشگیری شده مقایسه میکند. اگر مقادیر مطابقت داشته باشند، سیستم با Secure Boot فعال ، بوت شده است وهمه چیز خوب است و فقط کد های تایید شده اجرا میشوند و مطمئن هستیم که کد های تایید نشده وجود ندارد . vCenter یک گزارش تایید در vCenter web client که وضعیت هر هاست را نشان میدهد ارائه میکند.
TMP 2.0 مجازی در ماشین ها
برای پشتیابنی از TPM برای ماشین های مجازی ، مهندسین ما دیوایس مجازی TPM 2.0 را ایجاد کرده اند که در ویندوز مانند یک دستگاه معمولی نمایش داده میشود و مانند TPM فیزیکی ، می تواند عملیات رمزنگاری را انجام دهد و مدارک را ذخیره کند. اما چگونه داده ها را در TPM مجازی ذخیره می کنیم؟ ما این اطلاعات را در فایل nvram ماشین ها مینویسیم و آنرا با VM Encryption ایمن میکنیم . این عملیات اطلاعات را در vTPM ایمن میکند و همراه با ماشین جابجا میشود . اگر این VM را به یک دیتاسنتر دیگر کپی کنیم و این دیتاسنتر برای صحبت با KMS ما پیکربندی نشده باشد ، آن وقت دیتا در vTPM ایمن خواهد بود. نکته : فقط فایل های “home” ماشین رمزگذاری میشود نه VMDK’s ، مگر اینکه شما انتخاب کنید که آنها را نیز رمزگذاری کنید.
چرا از TMP سخت افزاری استفاده نکردیم ؟
یک سخت افزار TPM محدودیت هایی هم دارد . به دلیل اینکه یک دستگاه serial هست پس کمی کند است. یک nvram ایمن که ظرفیت ذخیره سازی آن با بایت اندازه گیری میشود دارد . توانایی تطبیق با بیش از 100 ماشین در یک هاست را ندارد و قادر به نوشتن تمام اطلاعات TPM آنها در TPM فیزیکی نیست و به یک scheduler برای عملیات رمزنگاری نیاز دارد . فرض کنید 100 ماشین در حال تلاش برای رمزنگاری چیزی هستند و وابسته به یک دستگاه serial که فقط میتواند 1 رمزنگاری در آن واحد انجام دهد ؟ اوه….
حتی اگر بتواند اطلاعات را فیزیکی ذخیره کند ، عملیات vMotion را در نظر بگیرید ! مجبور است داده ها را به طور ایمن از یک TPM فیزیکی حذف و آن را به دیگری کپی کند و با استفاده از کلیدهای TPM جدید دوباره داده ها را امضا کند. تمام این اقدامات در عمل بسیار آهسته است و با مسائل امنیتی و الزامات امنیتی اضافی همراه است.
توجه داشته باشید: برای اجرای TPM مجازی، شما به VM Encryption نیاز دارید. این بدان معناست که شما به یک زیرساخت مدیریت کلید سوم شخص در محیط خود هستید .
پشتیبانی از ویژگی های امنیتی مبنی بر مجازی سازی مایکروسافت
تیم امنیتی شما احتمالا درخواست یا تقاضای پشتیبانی “Credential Guard” میدهد. این همان است .
در سال 2015 ، مایکروسافت ویژگی های امنیتی مبنی بر مجازی سازی را معرفی کرد . ما نیز همکاری بسیار نزدیکی با مایکروسافت داشتیم تا این ویژگی ها را در vSphere 6.7 پشتیبانی کنیم . بیایید یک نمای کلی از آنچه در زیر این پوشش انجام دادیم تا این اتفاق بیافتد رامشاهده کنیم . وقتی VBS را بر روی لپتاپتان با ویندوز 10 فعال میکنید ، لپ تاپ ریبوت میشود و به جای بوت مستقیم به ویندوز 10 ، سیستم Hypervisor مایکروسافت را بوت می کند. برای vSphere این به معنای این است که ماشین مجازی که ویندوز 10 را به طور مستقیم اجرا می کرد در حال حاضر در حال اجرا hypervisor مایکروسافت است که در حال حاضر ویندوز 10 را اجرا می کند. این فرآیند ” nested virtualization” نامیده می شود که چیزی است که VMware تجربه بسیارزیادی با آن را دارد. ما از nested virtualization در Hands On Lab’s برای سال ها است که استفاده میکنیم. هنگامی که VBS را در سطح vSphere فعال می کنید، این یک گزینه تعدادی از ویژگی های زیر را فعال میکند.
• Nested virtualization
• IOMMU
• EFI firmware
• Secure Boot
و کاری که نمیکند هم این است که VBS را در ماشین سیستم عامل میهمان فعال نمیکند. برای انجام این کار از راهنمایی مایکروسافت پیروی کنید. این کار را می توانید با اسکریپت های PowerShell، Group Policies و غیره انجام دهید.
نکته در اینجاست که نقش vSphere این است که سخت افزار مجازی را برای پشتیبانی از فعال سازی VBS فراهم کند. در کنار TPM مجازی شما هم اکنون می توانید VBS را فعال کنید و ویژگی هایی مانند Gredential Guard را فعال کنید.
اگر شما امروز در حال ساخت ویندوز 10 یا ویندوز سرور 2016 VM هستید، من به شدت توصیه می کنم آنها را با EFI firmware فعال نصب کنید. انتقال از BIOS / MBR سنتی به EFI (UEFI) firmware پس از آن برخی از چالش ها را بعدا به همراه دارد که در خطوط پایین نشان می دهیم.
بروزرسانی UI
در vSphere 6.7 ما بهبود های زیادی در عملکرد وب کلاینت HTML)5) ایجاد کرده ایم . هم اکنون در تمام مدت ازآن استفاده میکنیم . این محیط سریع است و بخوبی ایجاد شده و هرکاری در آزمایشگاهم میخواهم انجام میدهد . ما برخی تغییرات به منظور ساده تر کردن همه چیز برای ادمین ها در سطح رمزنگاری ماشین ایجاد کرده ایم. در پس زمینه ما هنوز از Storage Policies استفاده میکنیم ، اما تمام توابع رمزنگاری را (VM Encryption, vMotion Encryption) در یک پنل VM Options ترکیب کرده ایم.
چندین هدف SYSLOG
این چیزی است که من شخصا مدت زیادی منتظرش بودم . یکی از درخواستهایی که من داشته ام این است که توانایی کانفیگ چندین هدف SYSLOG از محیط UI را داشته باشم . چرا ؟ برخی از مشتریان می خواهند جریان SYSLOG خود را به دو مکان منتقل کنند. به عنوان مثال، تیم های IT و InfoSec. . کارمندان IT عاشق VMware Log Insight هستند ، تیم های InfoSec معمولا از Security Incident و Event Management system که دارای وظایف تخصصی هستند برای اهداف امنیتی استفاده میکنند . در حال حاضر هر دو تیم ها می توانند یک جریان غیر رسمی از رویدادهای SYSLOG برای رسیدن اهداف مربوطه خود داشته باشند. رابط کاربری VAMI در حال حاضر تا سه هدف مختلف SYSLOG پشتیبانی می کند.
FIPS 140-2 Validated Cryptographic Modules By Default
این خبر بزرگ برای مشتریان ایالات متحده است . در داخل vSphere) vCenter و ESXi) دو ماژول برای عملیات رمزنگاری وجود دارد. ماژول VM Keel Cryptographic توسط VM Encryption و ویژگی های Encrypted vSAN و ماژول OpenSSL برای مواردی مانند ایجاده کننده گواهینامه ها (certificate generation) و TLS coections استفاده میشود . این دو ماژول گواهی اعتبارسنجی FIPS 140-2 را کسب کرده اند.
خب ، این به این معنیست که vSphere تاییده FIPS را دارد ؟! خب بعضی از اصطلاحات در جای نادرستی به کاربرده شده است . برای کسب “FIPS Certified” در واقع به یک راه حل کامل از سخت افزار و نرم افزار که با هم تست شده و پیکربندی شده نیاز است. آنچه در VMware انجام دادیم این است که فرایند FIPS را برای اعتبار سنجی vSphere توسط شرکایمان ساده تر کرده ایم. ما منتظر دیدن این اتفاق در آینده نزدیک هستیم. آنچه مشتریان معمولی vSphere باید بداند این است که تمام عملیات رمزنگاری در vSphere با استفاده از بالاترین استانداردها انجام می شود زیرا ما تمامی عملیات رمزنگاری FIPS 140-2 را به صورت پیش فرض فعال کرده ایم.
جمع بندی
بسیاری از موارد امنیتی جدید وجود دارد.آنچه که اینجا مطالعه کردید این است که ما ویژگی های جدید مانند Secure Boot برای ESXi و VM Encryption و بالاتر از همه آنها قالبیت های های لایه جدید مانند TPM 2.0 و virtual TPM . امیدواریم که این روند به همین ترتیب ادامه داشته باشد .
ما تعهد داریم که بهترین امنیت درنوع خود ، در حالی که هم زمان برای ساده سازی اجرا و مدیریت آن تلاش میکنیم ، ارائه دهیم . من می خواهم از تمام تیم های تحقیق و توسعه VMware تشکر کنم برای کار متمایزی که در این نسخه انجام داده اند. آنها سخت کار میکنند تا امنیت شما را برای اجرای و مدیریت آسان تر کنند! آینده در سرزمین vSphere بسیار درخشان است .
برچسب: آشنایی با vsphere,مفاهیم vmware,امنیت vsphere,مجازی سازی, نویسنده: عباس اشرفی تاريخ: شنبه 16 تير 1397 ساعت: 12:23